Projekt nawiązuje do krajobrazu Islandii, a w szczególności do miejsca, w którym płyty eurazjatycka i północnoamerykańska odsuwają się od siebie, tworząc szczelinę z jaskiniami Grjótagjá. Inspiracją dla bryły i wnętrza stała się estetyka kina noir.

W procesie twórczym dążono do uzyskania formy przypominającej negatyw szczeliny, co stało się podstawą koncepcji oraz nazwy projektu – neikvæð. Bryła powstała poprzez nałożenie negatywu szczeliny na szklany prostopadłościan, co wpłynęło na sposób strefowania przestrzeni oraz ograniczenie widoczności z poszczególnych kondygnacji.

Główną strukturę nośną stanowi żelbetowy trzon, który zapewnia stabilność ścian. Słupy konstrukcyjne również wykonano z żelbetu, a stropy wsparte na słupach pozwoliły na ich subtelne wycofanie, co wpłynęło na estetykę obiektu. Dodatkowo ściany zostały ocieplone styropianem.

Podział przestrzeni wynika z obecności szczeliny, która naturalnie organizuje układ funkcjonalny budynku. Dopływ światła słonecznego został ograniczony opaską, dzięki czemu najwięcej światła dociera do strefy wejściowej z barem, szatnią i kasami, pełniącej funkcję reprezentacyjną. Sala kinowa, jako strefa ciemna, została odizolowana od światła, natomiast w przestrzeni wystawienniczej zapewniono częściowy dostęp do naturalnego oświetlenia. Strefa rekreacyjna, przeznaczona do obserwacji zorzy polarnej, została zlokalizowana na najwyższej kondygnacji, gdzie pozostaje otwarta na niebo, a jednocześnie subtelnie wpisuje się w bryłę budynku.